historia psów karelskich na niedźwiedzie

W 1934 roku powstało w Finlandii stowarzyszenie „Suoman Kennel Lutto”, w którym zgromadzono materiał hodowlany służący do odtworzenia starej, rodzimej rasy karelskiego psa na niedźwiedzie.


Karelia to region geograficzny od wieków należący do Finlandii, ciągnący się od Zatoki Fińskiej Morza Bałtyckiego daleko na północ. Ze względu na walory myśliwskie tych terenów oraz różnorodność klimatyczną, psy te wyspecjalizowały się znakomicie w polowaniu, jako towarzysze myśliwych. Podobnie jak łajki, wspaniale sprawdzają się na jelenie, łosie, niedźwiedzie, wilki i inną zwierzynę. W Kanadzie i USA ochraniają domy i mieszkańców przed drapieżnikami.

Psy te w klimacie polarnym bywają używane do zaprzęgów na równi z samoyedami, husky czy malamutami. W Polsce głównie polują na dziki.


Karelskie Psy na Niedźwiedzie są odważne, chętne do walki, zacięte i nieustępliwe, o doskonałym wzroku, słuchu i węchu. Chętnie współpracują z myśliwym, jednak często umiejętność samodzielnego zachowania w terenie wymaga dyscypliny i specjalnej uwagi. Cechy te wpływają na opinie, że jest trudny w ułożeniu; niemniej jednak konsekwencja w szkoleniu daje właściwe rezultaty. Są wspaniałymi towarzyszami nie tylko myśliwych, ale każdego, kto ceni głęboki kontakt ze zwierzętami.


Dorosłe psy nie są zbyt wielkie, nie przekraczają 60 cm wysokości w kłębie i 25 kg masy ciała. Są bardzo silne fizycznie, umaszczenie mają czarne z białymi znaczeniami. Czerń w niektórych miejscach przybiera lekko rudawy połysk. Zazwyczaj biel rozkłada się dość regularnie na kufie, szyi, piersi, brzuchu i dolnych częściach kończyn.

Wzorzec rasy wg FCI (pdf)
  • Należy pamiętać że:
    - odwzajemnia uczucie, gdy darzymy go szacunkiem
    - uznanie osobowości psa jest podstawą współpracy
    - jest to pies niezależny i samodzielny
    - jest to pies, który wymaga dużych przestrzeni i
      codziennej przebieżki
    - najlepiej sprawdza się jako pies myśliwski
    - w układaniu potrzebna jest konsekwencja i
      wytrwałość.